ขนาดสนามวอลเลย์บอล มาตรฐานและเรื่องที่ควรรู้

Zindy
25 ก.ย. 26
21:59
9 views

ขนาดสนามวอลเลย์บอล เป็นหนึ่งในข้อกำหนดสำคัญที่ช่วยให้การแข่งขันเป็นไปตามมาตรฐานเดียวกัน โดยไม่ได้มีเพียงเรื่องความกว้างและความยาวของสนามเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมถึงพื้นที่รอบสนาม เขตแดนต่าง ๆ และตำแหน่งสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเล่น ดังนั้น การทำความเข้าใจขนาดสนามวอลเลย์บอลจึงช่วยให้สามารถมองเห็นรูปแบบของสนามและกติกาที่เกี่ยวข้องได้ชัดเจนยิ่งขึ้น

มาตรฐานและขนาดของสนามวอลเลย์บอล
รู้จักเส้นแบ่งเขตและพื้นที่สำคัญภายในสนาม
ขนาดสนามมีผลต่อการเล่นและการวางตำแหน่ง

ขนาดสนามวอลเลย์บอลมาตรฐานกำหนดไว้อย่างไร?

ขนาดสนามวอลเลย์บอลมาตรฐานกำหนดให้มีพื้นที่สำหรับการเล่นทั้งแดนหน้า และแดนหลังอย่างชัดเจน โดยเส้น 3 เมตรทำหน้าที่แบ่งเขตดังกล่าว ซึ่งสัมพันธ์กับตำแหน่งและรูปแบบการเล่นของผู้เล่นทั้ง 6 คนในสนาม แต่ละคนต้องหมุนตำแหน่งตามเข็มนาฬิกาเมื่อทีมได้สิทธิ์กลับมาเสิร์ฟ

และรายละเอียดเหล่านี้ถือเป็นส่วนหนึ่งของ กติกาวอลเลย์บอล ที่ช่วยกำหนดขอบเขตการเล่นให้ผู้เล่นปฏิบัติตามได้อย่างถูกต้อง โดยผู้เล่นแดนหลังจะต้องกระโดดจากหลังเส้น 3 เมตรเมื่อต้องการโจมตีลูกเหนือระดับตาข่าย ขณะที่ผู้เล่นแดนหน้าสามารถบล็อกหรือตบใกล้ตาข่ายได้ นอกจากกำหนดพื้นที่การเล่นแล้ว รูปแบบการแข่งขันยังพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง

โดยในปี 1998 วอลเลย์บอลเริ่มใช้ระบบนับคะแนนจากการตีโต้ ทำให้ทุกแรลลีมีโอกาสได้คะแนน และมีการนำตำแหน่ง ลิเบอโร่ เข้ามาเพื่อเสริมเกมรับในแดนหลัง ผู้เล่นแต่ละตำแหน่งจึงมีหน้าที่เฉพาะมากขึ้น ซึ่งเมื่อมองร่วมกับ ประวัติวอลเลย์บอล จะเห็นว่ากีฬานี้มีการพัฒนาทั้งด้านกติกา ระบบการแข่งขัน และรูปแบบการเล่นมาอย่างต่อเนื่อง (สืบค้นเมื่อ 25 กันยายน 2026) [1]

ความยาวและความกว้างตามมาตรฐานของสนาม

สนามวอลเลย์บอลมาตรฐานมีความยาว 18 เมตร และกว้าง 9 เมตร โดยแบ่งพื้นที่เป็น 2 ฝั่งขนาด 9 × 9 เมตรด้วยเส้นกลางใต้ตาข่าย และมีเส้นรุกอยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร เพื่อแบ่งเขตแดนหน้าและแดนหลังของแต่ละทีม ส่วนเส้นสนามกำหนดให้มีความกว้าง 5 เซนติเมตรและต้องมองเห็นได้อย่างชัดเจน (4 กันยายน 2026) [2]

นอกจากนี้ สนามยังมีเขตปลอดสิ่งกีดขวางโดยรอบอย่างน้อย 3 เมตร ขณะที่การแข่งขันระดับสากลใช้พื้นที่รอบสนามที่กว้างขึ้นเป็น 5 เมตรในบางด้าน ส่วนเขตเสิร์ฟอยู่บริเวณหลังเส้นท้ายสนามและมีความกว้าง 9 เมตร ข้อกำหนดเหล่านี้ช่วยให้ผู้เล่นมีพื้นที่เพียงพอสำหรับการเสิร์ฟ เคลื่อนที่ และเล่นลูกนอกเขตสนาม

เส้นสนามและพื้นที่รอบสนามมีข้อกำหนดชัดเจน

เส้นสนามและพื้นที่รอบสนามมีข้อกำหนดชัดเจน โดยเส้นทุกเส้นภายในสนามต้องมีความกว้าง 5 เซนติเมตร และต้องมีสีที่แตกต่างจากพื้นสนามเพื่อให้มองเห็นขอบเขตได้ชัดเจน ส่วนเส้นกลางทำหน้าที่แบ่งสนามออกเป็น 2 ฝั่ง ขณะที่เส้นรุกอยู่ห่างจากเส้นกลางด้านละ 3 เมตร เพื่อกำหนดเขตแดนหน้าและแดนหลังของแต่ละทีม

สำหรับพื้นที่รอบสนามต้องจัดให้มีเขตปลอดสิ่งกีดขวางเพื่อให้ผู้เล่นสามารถเคลื่อนที่และเล่นลูกออกนอกพื้นที่สนามได้อย่างปลอดภัย โดยทั่วไปควรมีระยะอย่างน้อย 3 เมตรรอบสนาม และการแข่งขันระดับสูงอาจกำหนดพื้นที่มากขึ้นตามมาตรฐานของรายการแข่งขัน การจัดพื้นที่และตีเส้นอย่างถูกต้องจึงมีส่วนสำคัญต่อทั้งความปลอดภัย และการดำเนินเกมให้เป็นไปตามกติกา

ขนาดสนามแข่งขันต้องเป็นไปตามมาตรฐาน

ขนาดสนามแข่งขันต้องเป็นไปตามมาตรฐาน โดยสนามวอลเลย์บอลในร่มมีขนาด 18 × 9 เมตร แบ่งเป็นพื้นที่ของแต่ละทีมฝั่งละ 9 × 9 เมตร และมีเส้นรุกขนานกับตาข่ายอยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร เพื่อแบ่งเขตแดนหน้าและแดนหลัง นอกจากนี้ รอบสนามยังมีเขตปลอดสิ่งกีดขวางสำหรับการเคลื่อนที่ของผู้เล่น

โดยเส้นที่ใช้กำหนดพื้นที่ต่าง ๆ จะนับรวมเป็นส่วนหนึ่งของเขตนั้น และเมื่อลูกบอลสัมผัสเส้นก็ยังถือว่าอยู่ในพื้นที่เล่น ในด้านตัวเลขสำคัญ สนามมีตาข่ายกว้างประมาณ 1 เมตร โดยความสูงขอบบนอยู่ที่ 2.43 เมตรสำหรับชาย และ 2.24 เมตรสำหรับหญิง

ส่วนพื้นที่เหนือสนามในร่มต้องมีระยะว่างอย่างน้อย 7 เมตร และแนะนำที่ 8 เมตร ขณะที่เขตปลอดรอบสนามควรมีความกว้างไม่น้อยกว่า 3 เมตร ดังนั้นขนาด 18 × 9 เมตร, เส้นรุก 3 เมตร, ตาข่ายสูง 2.43/2.24 เมตร และพื้นที่ว่าง 3–8 เมตร จึงเป็นตัวเลขหลักที่ควรรู้เมื่อจัดเตรียมสนามวอลเลย์บอล (21 กันยายน 2026) [3]

ส่วนประกอบของสนามวอลเลย์บอลมีอะไรบ้าง?

ส่วนประกอบของสนามวอลเลย์บอลมีหลายส่วนที่ช่วยกำหนดพื้นที่การเล่น ได้แก่ สนามหลักขนาด 18 × 9 เมตร เส้นกลาง เส้นรุก เส้นข้าง เส้นท้าย เขตเสิร์ฟ และเขตปลอด ซึ่งแต่ละส่วนมีหน้าที่ในการแบ่งพื้นที่และกำหนดขอบเขตให้ผู้เล่นสามารถเล่นตามกติกาได้อย่างถูกต้อง โดยมีรายละเอียดดังนี้

เส้นกลาง: เป็นเส้นที่อยู่บริเวณใต้ตาข่ายและใช้แบ่งสนามออกเป็น 2 ฝั่งเท่า ๆ กัน ทำให้แต่ละทีมมีพื้นที่เล่นขนาด 9 × 9 เมตร
เส้นรุก: อยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร และใช้แบ่งพื้นที่แดนหน้าออกจากแดนหลัง จึงมีความสำคัญต่อการกำหนดลักษณะการเล่นของผู้เล่นแต่ละตำแหน่ง
เส้นข้างและเส้นท้ายสนาม: ใช้กำหนดขอบเขตของสนามทั้งด้านยาวและด้านกว้าง โดยเส้นสนามมีความกว้าง 5 เซนติเมตร และเมื่อลูกบอลสัมผัสเส้นยังถือว่าเป็นบอลในสนาม
เขตเสิร์ฟ: อยู่บริเวณด้านหลังเส้นท้ายสนามและครอบคลุมความกว้าง 9 เมตร เป็นพื้นที่สำหรับผู้เล่นที่ทำหน้าที่เสิร์ฟบอลเข้าสู่แดนของฝ่ายตรงข้าม
เขตปลอด (Free Zone) : เป็นพื้นที่รอบสนามที่ควรมีความกว้างอย่างน้อย 3 เมตร เพื่อเปิดโอกาสให้ผู้เล่นเคลื่อนที่ออกจากพื้นที่สนามเพื่อรักษาบอลให้อยู่ในการเล่น

เส้นรุกและเส้นกลางแบ่งพื้นที่การเล่นอย่างชัดเจน

เส้นรุกและเส้นกลางมีหน้าที่แบ่งพื้นที่การเล่นออกจากกันอย่างชัดเจน โดยเส้นกลางอยู่ใต้ตาข่ายและแบ่งสนามออกเป็น 2 ฝั่ง ฝั่งละ 9 × 9 เมตร ส่วนเส้นรุกอยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร และใช้แยกเขตแดนหน้าออกจากแดนหลัง ทำให้ผู้เล่นสามารถกำหนดตำแหน่ง และลักษณะการเล่นตามพื้นที่ของตนเองได้อย่างถูกต้อง

เขตเสิร์ฟและพื้นที่ว่างรอบสนามรองรับการเล่น

เขตเสิร์ฟและพื้นที่ว่างรอบสนามมีส่วนช่วยรองรับการเล่นอย่างเหมาะสม โดยเขตเสิร์ฟอยู่ด้านหลังเส้นท้ายสนามและมีความกว้าง 9 เมตร เพื่อให้ผู้เล่นมีพื้นที่สำหรับเสิร์ฟบอล ส่วนพื้นที่ว่างรอบสนามหรือ Free Zone ควรมีอย่างน้อย 3 เมตร เพื่อเปิดทางให้ผู้เล่นเคลื่อนที่ และพยายามรักษาบอลที่ออกนอกสนามให้กลับมาอยู่ในการเล่นได้

ขนาดสนามวอลเลย์บอลมีผลต่อการแข่งขันอย่างไร?

ขนาดสนามวอลเลย์บอลมีผลโดยตรงต่อการเคลื่อนที่และการวางตำแหน่งของผู้เล่น เพราะสนามมาตรฐานขนาด 18 × 9 เมตร และเส้นรุกที่อยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร เป็นตัวกำหนดพื้นที่แดนหน้าและแดนหลัง ผู้เล่นจึงต้องปรับตำแหน่ง การเข้าทำ และการป้องกันให้เหมาะกับพื้นที่ที่ได้รับ

นอกจากนี้ พื้นที่รอบสนามและเขตปลอดอย่างน้อย 3 เมตร ยังช่วยให้ผู้เล่นมีพื้นที่เคลื่อนที่เพื่อรับหรือต่อลูกที่ออกนอกเส้นสนามได้ การกำหนดขนาดสนามอย่างสม่ำเสมอจึงช่วยให้ทั้ง 2 ทีมแข่งขันภายใต้พื้นที่เดียวกัน และทำให้รูปแบบการเล่นเป็นไปตามกติกาอย่างเหมาะสม

พื้นที่สนามส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของผู้เล่น

พื้นที่สนามส่งผลต่อการเคลื่อนที่ของผู้เล่น เพราะสนามขนาด 18 × 9 เมตร กำหนดขอบเขตที่ผู้เล่นต้องครอบคลุมระหว่างเกม ทั้งการเคลื่อนเข้าหาบอล การถอยรับ และการสลับตำแหน่ง โดยเส้นรุกที่อยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร ยังช่วยกำหนดพื้นที่การเล่นของผู้เล่นแดนหน้า และแดนหลังให้ชัดเจนมากขึ้น

ขนาดสนามช่วยกำหนดรูปแบบการเล่นและตำแหน่งในทีม

ขนาดสนามช่วยกำหนดรูปแบบการเล่นและ ตำแหน่งวอลเลย์บอล เพราะสนามขนาด 18 × 9 เมตร และเส้นรุกที่อยู่ห่างจากเส้นกลาง 3 เมตร ช่วยแบ่งพื้นที่แดนหน้าและแดนหลังอย่างชัดเจน ทำให้ผู้เล่นแต่ละตำแหน่งต้องรับผิดชอบพื้นที่และหน้าที่แตกต่างกัน ทั้งการบุก การบล็อก การรับ และการป้องกัน

นอกจากนี้ การแบ่งพื้นที่ยังมีผลต่อการจัดตำแหน่งและการวางแผนของทีม เช่น ผู้เล่นแดนหน้ามีบทบาทในการโจมตีใกล้ตาข่าย ส่วนผู้เล่นแดนหลังเน้นการรับและป้องกัน จึงทำให้ขนาดและโครงสร้างของสนามมีส่วนต่อการกำหนดจังหวะ และรูปแบบการเล่นตลอดการแข่งขัน

สรุป ขนาดสนามวอลเลย์บอลมีมาตรฐานชัดเจน

ขนาดสนามวอลเลย์บอลมีมาตรฐานชัดเจน โดยสนามแข่งขันในร่มมีขนาด 18 × 9 เมตร พร้อมกำหนดเส้นกลาง เส้นรุก เขตเสิร์ฟ และพื้นที่ว่างโดยรอบ เพื่อให้การเล่นเป็นไปตามรูปแบบการแข่งขันที่กำหนด การรู้ขนาดและส่วนประกอบของสนามช่วยให้ผู้เล่นเข้าใจพื้นที่การเล่น ตำแหน่ง และการเคลื่อนที่ได้ถูกต้อง รวมถึงการฝึกซ้อมมีความเหมาะสมมากยิ่งขึ้น

คำถามที่หลายคนสงสัยเกี่ยวกับขนาดสนามวอลเลย์บอล

คำถาม: ขนาดสนามวอลเลย์บอลมาตรฐานเท่าไร?
คำตอบ: สนามวอลเลย์บอลมาตรฐานมีความยาว 18 เมตร และกว้าง 9 เมตร
คำถาม: เส้นรุกของสนามวอลเลย์บอลอยู่ห่างจากเส้นกลางเท่าไร?
คำตอบ: เส้นรุกอยู่ห่างจากเส้นกลางสนามด้านละ 3 เมตร เพื่อแบ่งเขตแดนหน้ากับแดนหลัง
คำถาม: พื้นที่ว่างรอบสนามวอลเลย์บอลต้องมีหรือไม่?
คำตอบ: ต้องมีพื้นที่ว่างรอบสนามสำหรับการเคลื่อนที่ และเล่นบอลนอกเขตสนาม โดยขนาดพื้นที่ต้องเป็นไปตามมาตรฐานการแข่งขัน
คำถาม: สนามวอลเลย์บอลชาย และหญิงมีขนาดต่างกันหรือไม่?
คำตอบ: โดยทั่วไปการแข่งขันวอลเลย์บอลในร่มทั้งชาย และหญิงใช้สนามขนาด 18 × 9 เมตร เหมือนกัน

ทิ้งท้าย ขนาดสนามช่วยกำหนดรูปแบบการเล่น

ขนาดสนามวอลเลย์บอลเป็นองค์ประกอบสำคัญที่กำหนดพื้นที่การเล่น การแบ่งเขต และการเคลื่อนที่ของผู้เล่น โดยสนามมาตรฐานมีขนาด 18 × 9 เมตร และมีเส้นต่าง ๆ กำหนดพื้นที่อย่างชัดเจน แล้วคุณคิดว่าส่วนไหนของสนามวอลเลย์บอลที่มีผลต่อการเล่นมากที่สุด ระหว่างเส้นรุก พื้นที่เสิร์ฟ หรือพื้นที่รอบสนาม?